เทมเพลตและคำสั่ง AI: ตั้งค่าเซสชันให้ช่วยได้จริง

เริ่มจากเทมเพลต

ทุกเซสชันใหม่เริ่มจากหนึ่งในสิบเจ็ดเทมเพลต แต่ละแบบมีบทบาทและคำสั่งเขียนไว้แล้วสำหรับบทสนทนาประเภทหนึ่ง

• สัมภาษณ์ สรุปผลสัมภาษณ์งาน 1:1
• การเจรจาต่อรอง สำรวจความต้องการลูกค้า การสาธิตการขาย
• วางแผนสปรินต์ ประชุมสแตนด์อัปรายวัน การประชุมเพื่อการตัดสินใจ ทบทวนผลิตภัณฑ์ ทบทวนการออกแบบ
• คัดกรองงานซัพพอร์ต ทบทวนเหตุขัดข้อง การวิจัยผู้ใช้
• จดเลคเชอร์ การแปล งานเขียนโค้ด
• “ไม่มีเทมเพลต” สำหรับทุกอย่างที่เหลือ เป็นเซสชันเปล่าที่คุณเขียนบทบาทและคำสั่งเอง

แก้คำสั่งสำหรับบทสนทนานี้

คำสั่งคือส่วนที่สำคัญ ค่าเริ่มต้นของเทมเพลตเป็นจุดเริ่มที่ดี แต่บทสนทนาของคุณเฉพาะเจาะจงกว่า แก้ก่อนเริ่ม ผู้ช่วยจะได้รู้จักบทสนทนานี้ ไม่ใช่บทสนทนาทั่ว ๆ ไป

คำสั่งที่ดีบอกผู้ช่วยสามอย่าง คุณเป็นใครในบทสนทนา อยากได้อะไรจากมัน และเรื่องไหนที่มันควรเงียบ

• “ฉันเป็นฝ่ายซื้อ ผู้ขายจะเสนอราคา ให้แจ้งทุกตัวเลขที่สูงกว่าไตรมาสที่แล้ว”
• “นี่คือสแตนด์อัพ จดแค่อุปสรรคและใครรอใคร ไม่ต้องสนรายงานความคืบหน้า”
• “ฉันเป็นผู้สัมภาษณ์ จดทุกข้ออ้างของผู้สมัครเกี่ยวกับประสบการณ์ เพื่อถามต่อทีหลัง”

เลือกว่าคำตอบควรยาวแค่ไหน

คำตอบมีสามความยาว สั้น สมดุล และละเอียด ระหว่างบทสนทนาสด แบบสั้นเกือบจะถูกเสมอ คุณมีเวลาไม่กี่วินาทีให้เหลือบมองจอ ไม่ใช่หนึ่งนาทีให้อ่าน แบบละเอียดไว้ใช้ทีหลัง หรือในเซสชันที่ผู้ช่วยอธิบายมากกว่ากระซิบบอก

โปรเจกต์รวมเซสชันไว้ด้วยกัน

ใส่เซสชันเรื่องเดียวกันไว้ในโปรเจกต์เดียวกัน เช่น ลูกค้ารายหนึ่ง วิชาหนึ่ง รอบรับสมัครงานหนึ่ง แต่ละเซสชันเก็บประวัติไว้ บริบทของบทสนทนาครั้งก่อนจึงอยู่ข้างครั้งถัดไป และไม่มีอะไรหายไปในรายการยาวเหยียด