Szablony i instrukcje dla asystenta AI na żywo

Zacznij od szablonu

Każda nowa sesja zaczyna się od jednego z siedemnastu szablonów, z których każdy ma już napisaną rolę i instrukcje dla określonego rodzaju rozmowy:

• Rozmowa kwalifikacyjna, Podsumowanie rekrutacji, 1:1.
• Negocjacje, Rozpoznanie potrzeb klienta, Prezentacja sprzedażowa.
• Planowanie sprintu, Codzienny stand-up, Spotkanie decyzyjne, Przegląd produktu, Przegląd projektu.
• Triaż zgłoszeń, Przegląd incydentu, Badania użytkowników.
• Notatki z wykładów, Tłumaczenie, Zadanie kodowania.
• Brak szablonu, do wszystkiego innego: pusta sesja, w której sam piszesz rolę i instrukcje.

Edytuj instrukcje pod tę rozmowę

Instrukcje to część, która się liczy. Domyślne ustawienia szablonu są dobrym początkiem; twoja rozmowa jest bardziej konkretna. Edytuj je przed startem, żeby asystent znał tę konkretną rozmowę, a nie rozmowy w ogóle.

Dobre instrukcje mówią asystentowi trzy rzeczy: kim jesteś w rozmowie, co chcesz z niej wynieść i o czym ma milczeć.

• „Jestem kupującym. Dostawca zaproponuje cenę; zaznacz każdą kwotę wyższą niż w poprzednim kwartale.”
• „To jest stand-up. Zapisuj tylko blokery i kto na kogo czeka. Pomijaj raporty o postępach.”
• „Jestem rekruterką. Zapisz każde twierdzenie kandydatki o jej doświadczeniu, żebym mogła potem dopytać.”

Wybierz, jak długa ma być odpowiedź

Odpowiedzi mają trzy długości: krótką, zrównoważoną i szczegółową. W trakcie rozmowy na żywo krótka jest prawie zawsze właściwa — masz kilka sekund na zerknięcie na ekran, a nie minutę na czytanie. Szczegółowa jest na potem albo do sesji, w których asystent wyjaśnia, zamiast podpowiadać.

Projekty trzymają sesje razem

Wkładaj sesje na ten sam temat do tego samego projektu: klient, przedmiot, rekrutacja. Każda sesja zachowuje historię, więc kontekst poprzedniej rozmowy leży obok następnej i nic nie ginie na długiej liście.